Lapland. Wondermooi !

Hej !

Hier ben ik dan met een verslag over mijn avontuur in Lapland. Ik weet niet waar eerst te beginnen ; ik ben namelijk overdonderd door al het mooie dat ik in die 4 dagen heb meegemaakt... !

Dinsdagavond : In het station van Gävle stonden we te trappelen om te vertrekken naar Kiruna. Om het groepsgevoel wat te versterken, hebben we zelfs nog een dansje gedaan ! Wie was er allemaal bij? 5 Vlamingen: Ruth, Eva, Liesje, Elise en mezelf. 4 Spanjaarden : David, Carlos, Bélen en Sara. 3 Franse meisjes: Florence, Audrey en Cécile. 1 Duitse: Nina.
Een voor één superenthousiast in het Lapse avontuur !

We installeerden ons in een slaapwagon en speelden wat spelletjes om de tijd te verdrijven. 15 uren later kwamen we aan in Kiruna.

Woensdag:

Daar kwamen ze onze bagage ophalen en brachten deze naar de plaats waar we 's avonds zouden overnachten. We verkenden Kiruna en dronken ons eerste koffietje in het toeristencentrum. We bezochten de kerk en het stadhuis van Kiruna. Kiruna op zich is geen mooie stad ; het is een mijnstad met dus redelijk wat industrie! In de namiddag namen we dan de bus naar het Ijshotel... Een hotel, volledig opgebouwd uit ijs ! Echt de moeite waard om te zien! Het was wel koud om het te bezoeken. (Foto's kan je al zien op de link hiernaast.)

Na het bezoek, trokken we terug naar Kiruna om inkopen te doen voor 's avonds. We kookten Tortilla's voor 13 personen in de plaats waar we konden overnachten. Dit was geen hotel noch jeugdherberg. Gewoon een soort huis, omgebouwd tot een plaats waar groepen kunnen overnachten. De mensen in Lapland verdienen graag een extra centje aan de vele toeristen!

's Avonds zaten we gezellig in de zetels toen onze gastheer binnen kwam gelopen en riep : YOU CAN SEE THE NORTHERN LIGHT! Allemaal vliegensvlug in onze jas en schoenen gesprongen en naar buiten gelopen. Daar zagen we het groene licht in de zwarte hemel. Waw....
(Foto's nemen was niet gemakkelijk, toch zal je er één vinden in mijn fotoalbum hiernaast.)

Donderdag:

8 onder ons vertrokken om 9u met sneeuwscooters naar het kamp waar we zouden overnachten. 5 vertrokken (waaronder ik) vertrokken om 10u om met sneeuwscooters en sledehonden naar het kamp te gaan. We pikten ook nog drie andere studenten uit Gävle op (Duitsers; Philipp, Bernard en Nadine) en trokken erop uit. We kregen een warme broek en sneeuwschoenen en kregen uitleg over hoe we honden en scooters konden besturen.
Het was zalig (maar ook heel koud) om door het prachtige witte landschap te trekken, aan het stuur van een sneeuwscooter. Ook met de honden was het superleuk ! Mijn honden waren echter wat aan de trage kant, maar dat gaf me dan weer meer tijd om rond te kijken en te genieten.

Over de temperatuur heb ik nog niet gesproken: over het algemeen was het ergens rond de -35°C ... Op bepaalde momenten voelde ik mijn tenen niet meer. Maar alles is in orde gekomen ! Wat springen, dansen, spelen, ... was nodig om het bloed terug te laten circuleren in alle lichaamsdelen! Hieronder zie je een foto van mezelf ; kijk goed naar mijn haren : Zelf die waren lekker bevroren!

Na de tocht met scooters en honden kwamen we aan in ons kamp. Dat was gesitueerd in een bos, nabij twee rivieren die samenkwamen. Dat het rivieren waren, dat moest ons verteld worden want wij konden dat niet zien. Je kon er perfect op wandelen !

In het kamp kregen we een hut toegewezen met enkele stapelbedden en een houtkachel. We moesten zelf het hout kappen om het vuur in de kachel brandend te houden.
Heerlijk avontuurlijk !

Vrijdag:
We ontwaakten in een veel te warme hut ! Nooit gedacht de zin " Het is hier snikheet" te gebruiken in Lapland maar ik heb het toch gedaan. Daarna zijn we met enkelen een wandeling gaan maken in het bos en langs de rivier. Sneeuwengelen maken, elkaar in de sneeuw gooien, proberen terug recht te staan na vallen in sneeuw dat wel 1meter hoog ligt, ... Het was tof! In de namiddag (na het eten van rendiersoep, NOOIT MEER !) vertrokken we dan weer met sneeuwscooters en sledehonden naar Kiruna. Daar waaide het zo hard dat de gevoelstemperatuur extreem koud was! De sneeuw waaide zo hard in onze gezichten dat we blij waren toen we in het station aankwamen !
Daarna terug de trein op. Deze keer zonder slaapplaatsen. Opnieuw 15 lange uren. Ik was gekraakt toen ik deze morgen in Gävle aankwam! Maar daar denk ik al niet meer aan. Als ik nu opnieuw naar de foto's kijk, denk ik aan het fantastische avontuur. De prachtige natuur. De rust. De gezelligheid. Deze ervaring kunnen ze niet meer van me afnemen. En ik ben superblij dat ik het meegemaakt heb !

Vele groetjes vanuit het warme Gävle (-7 momenteel, dat is HEET als je het vergelijkt met de temperaturen in Lapland!)
Jolien