De mysterieuze verdwijning van ...

Hej blogspotters!


Gisteren was ik het slachtoffer van een mysterieuze verdwijning... Lees mee, want hier volgt een spannend verhaal...


Samen met wat mede-Erasmussers ging ik naar Willys. De plaatselijke supermarkt. Op zondag open tot negen uur. Terwijl ik daar rondliep en saaie voedingswaren in mijn mandje aan het leggen was, kreeg ik plots een heel apart gevoel vanbinnen... Er was iets in mijn buurt... Een aantrekkingskracht. En dan; vlak voor mijn ogen zag ik hem : HET PERFECTE KINDERSUPRISE-EI. Ik keek naar de prijs, hoog dacht ik, maar dat kon me niets schelen. Ik nam hem op en legde hem met de grootste zorg neer in mijn mandje. Met een smile op mijn gezichtje wandelde ik naar de kassa. In mijn gedachten : "Mmm, heerlijke chocolade én een verrassing..."

Ik betaalde mijn rekening en legde mijn ei bovenaan mijn boodschappentas. Zo bleef hij zeker bewaard van mogelijke vijanden als het blik bier en de bananen...
Buiten zette ik mijn herbruikbare tas op mijn fiets, maakte het vast aan het rekje en reed ik (denkend aan de heerlijke chocolade, melk en wit) naar mijn appartementje.
Aangekomen pakte ik alles uit en wat bleek? MIJN EI WAS VERDWENEN. Als een kip zonder kop zocht ik doorheen mijn zak, mijn handtas, ... Maar mijn ei was nergens te vinden ...

Boos dacht ik bij mezelf : het eitje is uit mijn zak gevallen, ergens tussen dit appartement en Willys. Omdat mijn fiets niet formidabel lekker rijdt en omdat het nogal koud was om de weg terug te fietsen, legde ik mij neer bij mijn lot: géén kindersuprise-eitje voor mij vandaag.

Mijn dag ging voorbij, met het verlies in mijn gedachten. 's Avonds werd ik nog uitgenodigd om naar een film te kijken bij Bernard en Nina. Ik liep naar mijn koelkast, omdat het de gewoonte is zelf je drankje mee te brengen als je naar iemand gaat, en haalde mijn biertje uit. Ook wilde ik een snack voor tijdens de film, en aangezien mijn ei verdwenen was, besloot ik een banaan te nemen.

Ik open de zak met de bananen... en wat zie ik daar? Mijn ei ! Blinkend van 'contentement'. En ik nog meer natuurlijk ! Ik nam hem op in mijn handen en zou hem nooit meer loslaten. De bananen waren nu tweede keus geworden. Trots als een pauw, wandelde ik samen met mijn biertje en mijn ei naar het appartement van Nina. De film was wat flauwtjes, maar toch voelde ik mij intens gelukkig...

Na de film opende ik dan ook het speelgoedje... binnenin bevond zich een mini-neushoorntje!
Inderdaad. Mijn verhaal heeft een happEI-end !

Zo beste lezertjes, hopelijk hebben jullie genoten van dit spannende verhaal...
Verder heb ik weinig nieuws. Ik had ondertussen alweer een discussieles met Zweedse studenten. Boeiend. Het wordt hier kouder en kouder (op naar de min twintig). Ook boeiend. Mijn trip naar Tallinn ( 5 - 7 april) is geboekt. Nog boeiender...
En ik heb het hier nog super naar mijn zin!

Lieve knuffels en een dikke kus
Jullie allerliefste schat vanuit Zweden
XXX