" To fall" , in Zweden. Meerdere interpretaties mogelijk !

Hej lieve blogspotters !

Hier ben ik dan weer met mijn verslagje. Er zaten enkele dagen tussen omdat deze dagen gewoon VOL zaten ! Wanneer ik dan eens het goede voornemen had om goed te slapen, kwam er altijd wel iets tussen... Maar nu neem ik het ervan : deze namiddag is voor mij siësta ; op het gemak op mijn kot, voor school werken, deze blog typen en in spanning wachten op de resultaten van mijn examens...

Waarom die titel, Jolien, vragen jullie je wellicht af? Wel ... Lees hier mijn 'falling adventures' ...

"To fall", nr. 1 : Gisteren wou ik weer eens, enthousiast zoals elke morgen, met mijn fiets een lekker ijzige bocht tonen dat ik hem aankon. En, je kon het wel verwachten : De ijzige bocht vond mijn enthousiasme iets te groot en heeft me verslagen. Ijzige bocht - Jolien : 1-0 --> Ik ben dus voor het eerst gevallen in Zweden. Gevallen met mijn fiets. Recht op mijn (gelukkig zachte ...) poep ! Je moet het eens meegemaakt hebben, zeg ik dan zo bij mezelf ! Mijn broek was een beetje nat van de sneeuw en het ijs, maar ik kroop vliegensvlug terug op mijn fiets en reed verder alsof er niets gebeurd was. Vanaf dat moment was ik toch iets voorzichtiger ... en dat is wellicht goed voor mijn botten en beenderen ...

" To fall", nr. 2: Een iets prettigere vervoeging van het werkwoord 'to fall' in het Engels is : To fall in love. Neeeeee geen paniek, ik ben niet verliefd op een knappe Zweed met blauwe ogen en blond haar (mijn type niet trouwens / en ik heb nog maar weinig knappe Zweden gezien ook) MAAR ik ben 'verliefd' geworden op Zweden.
Zweden, het land.
Zweden, de natuur.
Zweden, de typische dingen.
Ik zou hier kunnen wonen, als jullie, mijn familie en vrienden bij me zouden zijn.
Want het land heeft zoveel te bieden. Ruimte, bijvoorbeeld. België is honderd keer kleiner dan Zweden en heeft evenveel inwoners. Need I say more?
Hier geen files, verkeersagressie, ergernissen om de buren. Hier geen last van luchtvervuiling. Hier kan ik écht ademen. Ik heb hier geen snotvalling, zoals ik thuis altijd heb. Ik heb hier ook geen piepende adem. And I love it ! Thuis heb ik in tien dagen twintig zakdoeken nodig. Hier heb ik er al één nodig gehad...

Genoeg gevallen, nu.

Vandaag had ik mijn tweede les 'Swedish Educational System'. Eigenlijk kan je het geen les noemen. Het is eerder nadenken over, filosoferen, ... Bengt (daar valt die naam alweer), mijn fantastische leerkracht (die trouwens over de 50 is), heeft ook vandaag weer mijn ogen geopend.
Ik weet niet hoe hij het doet, maar door enkele zinnen te zeggen, begin ik na te denken over het leven. Over hoe onderwijs kan zijn en eigenlijk zou moeten zijn. Over vriendschap, liefde, kennis. Levenswijsheid, zo zou ik het noemen. Enkele flarden van mijn notities :

- It's not always easy to love those who are not loved. --> include everyone and don't ignore people. Invite everyone, even people you don't like. You'll learn so much from it.
- Are we always the same in every situation, with every single person? Why are we (not)?
- Are we 'students OR teachers' , or are we 'students AND teachers'?
- All of us are 'Mozarts'/experts in what we are doing. You have to see that. Enjoy that. Believe in that. Try to see an expert in every child. Deal with it. Is it possible to love every single child in your classroom? Put yourself in everyones position and understand why they are as they are.

Voor diegene die niet zo goed zijn in Engels ; ik heb dus nagedacht over vanalles ! Nagedacht over de positieve ervaringen die kunnen voortvloeien uit inclusief onderwijs. Over hoe ik ben ik welke situatie. Over waarom ik ben zoals ik ben. Over mijn 'taak' als toekomstig leerkracht. Over het feit dat elk kind zoveel positiefs in zich draagt en dat je dit altijd voor ogen moet blijven houden.

Natuurlijk wist ik die dingen al. Alleen heb ik er nog niet zo diep over nagedacht. Ook had ik het nog niet zo doorgetrokken naar mijn eigen leefwereld. Want het gaat niet alleen over onderwijs...

"Doen jullie dan niets anders dan wat zitten babbelen in de les?" Jawel, we doen nog een aantal dingen:
- Een lied zingen. Natuurlijk ook alweer een lied om over na te denken. Het gaat als volgt:
Vem kan segla förutan vind? Vem kan ro utan åror? Vem kan skiljas från vännen sin, utan att fälla tårar?
Jag kan segla förutan vind. Jag kan ro utan årar. Men ej skiljas från vännen min, utan att fälla tårar.
VERTAALD MAAKT DIT:
Wie kan zeilen zonder wind? Wie kan roeien zonder spade? Wie kan scheiden van een vriend, zonder tranen te laten?
Ik kan zeilen zonder wind. Ik kan roeien zonder spade. Maar scheiden van een vriend kan ik niet, zonder tranen te laten...

Prachtig, toch? En op bepaalde vlakken heel toepasselijk.

- Een film bekijken. We hebben een deeltje van de film 'Ragtime' bekeken, over de moeilijkheden van zwarte mensen in de Verenigde Staten in het begin van vorige eeuw. Hierover hebben we dan verder gereflecteerd en bedacht dat deze soort uitsluiting zich ook, in kleinere vorm, voordoet op school en in het dagelijkse leven.

- Praktische regelingen maken. Morgen gaan wij, bewoners van planeet X22 (want wij komen van die planeet en zijn nietswetende aliens als het gaat over het schoolsysteem in Zweden), een school bezoeken op een twintigtal kilometer van Gävle. Daarvoor nemen we de bus om 8u en doen dan nog een korte wandeling. Daar zullen we proberen in één dag zoveel mogelijk kennis en indrukken op te slorpen. Het wordt boeiend, dat weet ik nu al !


Sociaal leven dan weer.
Gisteren hebben we het Chinees nieuwjaar gevierd. We hebben véél te pikant Chinees eten gegeten en ook nog wat gekeken naar Chinese acts. Ik had er meer van verwacht en was wellicht te moe. Daardoor zat ik op een behoorlijk uur alweer op mijn fiets richting mijn appartementje.
Verder niets speciaals eigenlijk.

Zoals je kan lezen : ik heb het hier nog altijd naar mijn zin. Ik doe veel indrukken op. Ik ontmoet mensen. Ik ontmoet gedachten bij mezelf die ik nooit eerder ontmoet had. Maar toch mis ik jullie een beetje hoor als ik heel eerlijk moet zijn ... :-)

Een dikke kus
Jolien